A Travellerspoint blog

December 2010

Quote of the Day

all seasons in one day

Fire_20exit.jpg

Matagal na ako dito sa IBM. Alam ko kung nasaan ang fire exit kaya hindi ako mamamatay kung magkasunog. Wag nya akong kalabanin.

waterdrop-..7466526.jpg

Posted by csadviser 19:02 Archived in Philippines Comments (0)

My apo...

all seasons in one day

I know Chocoboy is too young to have a kid. He's only eleven, so it would really be weird, not to mention darn frustrating if out of the blue he tells me that he's gonna have a baby.

The "apo" I am talking about is Enchong. One of the puppies from Hello's 2nd litter, Charcoal's brother.

90_enchong.jpg

Grabe, kamukha talaga sya ni Dwyane (daddy nya).

Na-touch talaga ako kay Marlou kasi ang aga nya nagtext kahapon. Nagpapasalamat dahil blessing nga sa buhay ng pamilya nya si Enchong. Here is also a blog entry by Marlou.

Posted by csadviser 23:47 Archived in Philippines Comments (1)

Another talented Pinoy

all seasons in one day

Napapansin nyo ba na sunod-sunod ang mga sumisikat na mga Pinoy? Nakakatuwa. Makes me so proud.

darren-criss-glee.jpg

Half Filipino, half-Irish newest Glee star Darren Criss is here in the Philippines!

Sadly, I learned too late about this visit. Sold-out yung sa Trinoma. :( Here is his Manila schedule:

December 21, 2010 . 6:30 PM at the Greenbelt 3 Park
December 22, 2010 . 7:00 PM at the TriNoma Activity Center.

dcg.jpg

The Glee newbie landed a regular role on glee after the massive hit of his Teenage Dream cover. For the record, it landed on Billboard Hot 100 chart and peaked in #4 spot. He played as Blaine, lead vocal of Dalton Academy Warblers and a potential love interest of Kurt (Chris Colfer).

Posted by csadviser 20:01 Archived in Philippines Comments (0)

Oh my, it's Richard Poon!

all seasons in one day

Chocoboy and I had a grand time at SM Fairview yesterday. Nanood kami ng mall show ni Richard Poon.

rp3.jpg

Sobrang galing. He sang L-O-V-E, All the Way, Call me, The Way You Look Tonight, Panalangin at iba pa. He really deserves the title "Big Band Crooner".

I must say, Richard Poon's pictures don't do him justice. He is uber gorgeous in real life. Tall, charming, chinky-eyed and funny. Aliw na aliw ang mga tao sa kanya. Everyone was singing along with him. May mga lolo at lola na nakipag-duet pa sa kanya ng "Kahit maputi na ang buhok ko". Na-starstruck nga ako. Para syang bida sa isang koreanovela na lumitaw sa harap ko. He is that good-looking. Tapos, boses anghel pa. Haaayyy....

Richard is pure Chinese. Born and raised in the Philippines. Sabi nga nya, a lot of people think na hindi sya marunong mag-Tagalog. Lagi daw sya ini-English. He asked the audience "Mukha ba akong Koreano?"

When everyone said yes, bigla syang napakamot at sabi "Thank you. Sye-sye."

Even though matagal ko nang hinahangaan si Richard, aaminin ko na wala ako ni isang album nya. Kaya ang pangako ko sa sarili ko, bibili ako ng mga CDs nya. Lahat. All three of them. Kung hindi nga lang magulo at siksikan sa SM kahapon sa dami nga tao, sana nakabili na ako.

Ang nakakainis lang, hindi ko dala ang digicam kahapon. Di bale, I promise I will see Richard Poon again, and I will make sure na dala ko ang digicam para may photo op kami. At para mapirmahan nya ang mga CDs na bibilhin ko.

Posted by csadviser 18:21 Archived in Philippines Comments (0)

Seen and Heard

Mga pangyayari sa paligid

rain

Bearwin: Guys. please render OT. Kailangan nating makarecover sa queue.

Girlalu 1: Okay Boss, pero 1 hour lang.

Bearwin: Very good.

Girlalu 2: Ako din Boss.

Bearwin: Thank you. Good.

Girlalu 3: Boss hindi po ako mag-oovertime today. Magsisimbang gabi po kasi ako.

Shocked ang Bearwin:

Bearwin: What??? Bakit ka pa magsisimbang gabi? Ako hindi ako naniniwala sa Diyos na yan.

BitterFruitAward.jpg

May ganong factor talaga??? Ano naman sa amin kung wala kang paniniwala sa Diyos? Karapatan ng agent tumanggi sa OT. Working beyond ones' schedule is VOLUNTARY.

In fairness, sa entry ko kahapon ay tinanong ko kung bakit kaya walang Christmas spirit dito... Ayan na ang sagot. Bearwin is not a believer of God.

  • **

pipit.jpg

May isang pipit na taga-Poland ang nagbulong na nag-file ng resignation si Irma kagabi. Totoo kaya ito? Manang Bola!!!! Sabihin mo sa amin ang sagot - Ba be bi bo bu

  • **

Tuloy na tuloy na ang Christmas Party ng Team Irma sa December 23, 2010.

Excited na ang lahat. May kanya-kanyang toka ng pagkain. Nagbunutan na din para sa exchange gift. Will post pictures next week.

  • **

The tale of Pinocchia

anne.jpg

May breakfast date siPinocchia kasama ang mga dati nyang workmates. Tinamad sya, naisipan nyang magtext sa mga kaibigan na naghihintay sa Libis.

"Guys, hindi ako makakapunta. Nandito ako sa hospital."

Syempre, naloka ang mga friendship ni Pinocchia. Tinawagan sya. Tinanong kung saang hospital. Pinanindigan na ni Pinocchia ang istorya... nasa FEU Hospital daw sya. At denggue ang sakit.

pin.jpg

After a couple of hours, tumawag ulit ang mga friends ni Pinocchia.

Friend: Anong room number mo?

Pinocchia: Wag na kayo pumunta. pauwi na rin ako. Sa bahay na lang kayo dumalaw sa Saturday.

Friend: Wala ka pa ring pinagbago. Wala ka naman dito sa hospital. Drawing!

Tawa ako ng tawa ng kinwento sakin ito ni Pinocchia. Grabe... Obvious na hindi sya mahilig magbreakfast.

Posted by csadviser 22:53 Archived in Philippines Comments (0)

9 Days before Christmas

all seasons in one day

simbang_gabi.jpg

Ang bilis talaga ng panahon. Ilang araw na lang Pasko na. Kanina nga, simula na ng simbang gabi. Ayon sa mga paniniwala, pag nakumpleto mo daw ang simbang gabi, matutupad ang wish mo kay Lord. Aminado ako, never ko nakumpleto ang simbang gabi. Busy kasi sa pag-aaral noon, at ngayon naman, sa trabaho. Kaya taas noo ako sa mga nakakakumpleto. Sana ay matupad ang mga hiling ninyo.

puto-bungbong.jpg

Excited na tuloy akong kumain ng puto bumbong at bibingka. Tapos madaming niyog. Yum yum

bibingka.jpg

Nagtataka lang ako kung bakit hindi ko pa rin maramdaman ang pasko dito sa Melwood. Ni isang christmas decor - wala. Bakit kaya? May lihim na tampo ba si Bearwin kay Jesus? Nung Halloween, sobrang dami ng mga cobwebs at kung ano-anong decorations dito. Bakit ngayon na pasko bawal? Nagdala nga si Irma ng christmas tree, hindi pinayagan ipasok. What's the big deal?

Walang nagbabanggit na kahit ano tungkol sa pasko. Wala sa vocabulary ni Bearwin at Niño Muhlach ang Christmas Party, Christmas Raffle, Christmas Get-Together. Wala. Kahit Christmas giveaways, wala. Hay...siguro may traumatic experience sila na connected sa Christmas.

  • **

Si Ge ang isa sa mga una kong nagging kaibigan sa PeopleSupport. Grabe ang tao na ito. Sobrang funny. Sobrang talino. Hindi sya kaya ng mga customer. Walang refunds, walang cancellation kay Ge. Paano nga naman, dati syang supervisor sa competitor ng account namin. Kaya kabisado na nya lahat ng pasikot-sikot. Kahit ano pa ang idahilan ni customer, kayang lusutan ni Ge.

2 years ago, nag Singapore si Ge. Nakakuha sya ng magandang trabaho dun. Panay nga ang aya nya sa amin ni Addy. Lagi kaming nagsasabi na “Sige, pupuntahan ka namin”, pero never kami natuloy.

friends.jpg

Kahapon, nag-Skype kami ni Ge. Nagulat ako sa balita nya. Bumalik ang cancer nya. May scheduled syang operation sa China. Hindi pa sigurado kung kailan sya makakauwi sa Pilipinas.

Naalala ko yung 1st time na tinamaan ng cancer si Ge. Sa America sya nagpagamot. Nakalbo sya. Sobrang payat. Akala nga daw nya katapusan na nya. At nung nakita ko ang mga pictures nya, natakot ako at napahanga nya dahil nalagpasan nya. Kaso ngayon, heto na naman.

Sabi ko sa kanya, “Malakas ka kasi kaya yan ang binigay sayo ng Diyos. Sigurado ako malalagpasan mo yan”.

“Tao lang din ako. Mahirap”

“Simula na ng simbang gabi mamaya. Isasama ka namin ni TSA sa dasal namin.”

“Salamat ha.”

AngleChild.jpg

Naiisip ko siguro pinaghihinaan na din ng loob si Ge. Naiintindihan ko kung bakit nya sinabi na tao lang sya. Napapagod. Mahirap mawalay sa pamilya. Mahirap magtrabaho sa malayo. Mahirap makita na yung pinaghirapan mong ipunin para sa pamilya mo, mauubos lang din pala sa pagpapagamot mo sa sarili mo. Mahirap na umuwi sa Pilipinas na bigo.

Lakasan mo lang ang loob mo Ge. Kaya mo yan. Hihintayin ko ang pagbalik mo dito sa Pinas. At promise, dadalawin ka na namin ni Addy sa Singapore.

  • **

Mark Zuckerberg named Time 'Person of Year'

mark.jpg

Ang masasabi ko lang - super deserving. Salamat sayo sa pag-create mo ng Facebook. Marami kang taong napasaya. Lalo na ang mga Pinoy.

Posted by csadviser 19:22 Archived in Philippines Comments (2)

Si Hubert at ang Spice Girls

all seasons in one day

“It is better to acquit 100 guilty people than to convict an innocent one” - Dean Amado Valdez.

Iba-iba ang reaksyon ng mga Pilipino sa naging desisyon ng Korte Suprema kahapon ukol sa Vizconde Massacre trial. May mga natuwa, nagalit. Meron din namang wala lang.

Pagkatapos ng 15 taon sa bilangguan, "Not Guilty" ang naging hatol kina Hubert Webb at mga kasamahan nito. To read the full story, click here.

You can also read a very insightful article about the Webbs by clicking here.

hub.jpg

Personally, parehong nawalan ang pamilya Vizconde at Webb. At kahit na ano pang evidence and naipakita at ipapakita na, at the end of the day, yung mga biktima, yung gumawa ng krimen (si Hubert man yun o hindi) at ang Diyos lang ang totoong nakakaalam.
Naaawa ako kay Lauro Vizconde dahil masakit mawalan ng mahal mo sa buhay. Lalo na kung dahil sa marahas na paraan. Walang magulang ang dapat makaranas na mamatayan ng anak. Hindi tama.

Sa panig naman ng mga Webb, marami ng mga pagkakataon na lumagpas. Kahit ano pa ang gawin nila, kadikit na ng pangalan nila ang Vizconde massacre. Si Hubert, nakalaya man, pero wala namang kasiguruhan kung magiging maganda ang magiging trato sa kanya ng lipunan. Magkakatrabaho pa kaya sya? Makakapag-asawa? We live in a harsh society. Whether we admit it or not, we judge people - a lot.

Sa lahat ng curious sa kaso na ito, I suggest watching "Cheche Lazaro Presents: Dalawang Mukha ng Hustisya". Unbiased. Nung napanood ko ito, naintindihan ko ang pamilya Webb. To watch the said documentary, click here.

  • **

spice.jpg

Itong si Chickboy, binansagan kaming Spice Girls. Ang members, si Reechang, Caramel, Antacid Gurl, Neneng LBM aka Lipgloss at ako. Lagi daw kaming sama-sama. Syempre, nagtatalo-talo pa kami kung sino kami sa Spice Girls. Hay naku, basta ako si Ginger Spice.

spice2.jpg

Sana lang din ganito ang abs ko...Haaayyy

  • **

Discovered a website called This Is Why You're Fat. To visit the site, click here.

pake.jpg
Pake = a pie inside a cake

A lemon-vanilla cake with blueberry preserves, strawberry pie, and cream cheese frosting.

10-NY-Pizz..per-Bar.jpg
Burger King Pie. 4 whoppers. Buti na lang hindi ito available dito sa Pilipinas.

burger.jpg
Parehong "WOW" ang nasabi namin ni Reechang nang nakita namin ang burger na ito...

Posted by csadviser 23:17 Archived in Philippines Comments (0)

Blast from the Past

sunny

Bakit kaya ang ibang mga Manong Guards feeling nila kailangan maging OA para magampanan ng maayos ang trabaho nila?

security-g..tanding.jpg

Sa araw-araw na ginawa ng Diyos, dala ko lagi ang notebook ko sa operations floor. Syempre, hindi mo maiiwasan na may kailangan ka isulat, at merong mga notes na importante. Kanina, nagulat ako ng harangin ako ni Manong Guard.

Guard: Ano ba designation nyo?

CSA: Agent. Bakit?

Offended nako dito. Tama ba na tanungin ang isang tao kung ano estado nya? Rude.

Guard: Bawal magdala ng notebook.

CSA: Kelan pa?

Guard: Basta bawal.

Naimbyerna talaga ako. Puede pala na magpatupad ng mga policies based on "basta".

Guard: Balik nyo na lang po sa locker.

CSA: Late na ako, dyan na lang. (sabay hagis sa notebook sa gilid ng pinto)

Pagpunta ko sa station ko, naikwento ni Annecheng aka Ms. Malaysia, na ganun din ang ginawa sa kanya. Nung dumating si Antacid Gurl, ganun din ang kwento. Pero ang nakakagulat, naipasok nila ang mga notebook nila!

Sugod ako kay Epal Guard.

CSA: Akala ko ba bawal eh bakit mga kasama ko may dalang notebook?

Guard: Eh hindi naman notes laman ng notebook mo eh!

Nagalit ako sobra. Diko napigil ang sarili ko. Sumigaw ako.

CSA: Pinakialaman mo notebook ko!

Tumahimik ang guard. Hinayaan na akong ipasok ang kontrobersyal na notebook. Diyos ko, binasa pa ata nya. Ang dami kong mga emote dun at pati schedule ng cherfer ko nakasulat dun. Please tell me if I am just being overly sensitive. Pero tama ba na may policies pero sa agents lang applicable??? My gulay, it's like the Starbucks issue all over again.

  • **

Marami na rin akong pinagpapasalamat at nasa isang non-voice account na ako.

Una, hindi na ako minamalat sa kakadaldal ng walong oras araw araw.

Pangalawa, para lang kaming nagssoundtrip dito sa opisina. Nag provide si Bearwin ng isang maliit na stereo at kung sino ang maagang dumating, sya ang namimili ng station na pakikinggan. Kanina, nauna si Reechang. Maganda ang station na napili nya... Mega-reminisce ang mga 90s babies...

lisa.jpg
Nag-emote at nagsabi ng "stay" kay Lisa Loeb...

eraserheads.jpg
Lumipad sa alapaap kasama ang Eraserheads...

alanis.jpg
Inintindi ang angst ni Alanis Morisette...

tracy.jpg
Namangha pa rin sa boses ni Tracy (na mukhang lalake per Reechang)...

dido.jpg
At sumabay mag Thank you kay Dido...

I have to admit, while the pay is not that good here at Melwood, there are a few bright spots that make everything worthwhile. And my workmates, among the best and beautiful. Char!

SEEN AND HEARD

cart.jpg

Ms. Malaysia: Sabi sa akin ni Mr. Malaysia, kaya daw tayong mga girls tabain, kasi daw madali tayong ma-tempt. Diba, pag may dessert, hindi tayo makatanggi?

CSA: Naku hindi ah. Si TSA matakaw sa desserts. Pero sabagay, depende sa tao.

Ms. Malaysia: Siguro depende rin sa metabolism.

CSA: Hindi. Kaya lang mas payat ang boys kasi panay ang masturbate nila.

Panay nang tawa ni Ms. Malaysia. Tinuturo si Antacid Gurl. Kinalabit ko nga.

CSA: Antacid Gurl, si Ms. Malaysia may sinasabi...

Panay lang ang tawa ni Ms. Malaysia, hindi na makapagsalita.

CSA: Kaya daw payat si Antacid Boy...

Antacid Gurl: Naman!

Posted by csadviser 17:48 Archived in Philippines Comments (3)

This Is A Very Nice Read

I found this posted on Facebook. Its a very good read kaya gusto kong i-share sa inyo.

sunny

DID I MARRY THE RIGHT PERSON?

During one of our seminars, a woman asked a common question. She said, "How do I know if I married the right person?"

I noticed that there was a large man sitting next to her so I said, "It depends. Is that your husband?"

In all seriousness, she answered "How do you know?"

Let me answer this question because the chances are good that it's weighing on your mind.

Here's the answer.

EVERY relationship has a cycle. In the beginning, you fell in love with your spouse/partner. You anticipated their call, wanted their touch, and liked their idiosyncrasies (unconventional behavior/habit) .
Falling in love with your spouse wasn't hard. In fact, it was a completely natural and spontaneous experience.

You didn't have to DO anything. That's why it's called "falling" in love... Because it's happening TO YOU.

People in love sometimes say, "I was swept of my feet." Think about the imagery of that...expression. It implies that you were just standing there; doing nothing, and then something came along and happened TO YOU.

Falling in love is easy. It's a passive and spontaneous experience. But after a few years of marriage, the euphoria (excitement) of love fades. It's the natural cycle of EVERY relationship. Slowly but surely, phone calls become a bother (if they come at all), touch is not always welcome (when it happens), and your spouse's idiosyncrasies, instead of being cute, drive you nuts.
The symptoms of this stage vary with every relationship, but if you think about your marriage, you will notice a dramatic difference between the initial stage when you were in love and a much duller or even angry subsequent stage.

At this point, you and/or your spouse might start asking, "Did I marry the right person?"

And as you and your spouse reflect on the euphoria of the love you once had, you may begin to desire that experience with someone else.

This is when marriages or relationship breakdown. People blame their spouse/partner for their unhappiness and look outside their marriage/relationsh ip for fulfillment.
Extramarital fulfillment comes in all shapes and sizes. Infidelity is the most obvious.

But sometimes people turn to work, a hobby, excessive TV, or abusive substances.

But the answer to this dilemma does NOT lie outside your marriage. It lies within it.

I'm not saying that you couldn't fall in love with someone else.

You could.

And TEMPORARILY you'd feel better. But you'd be in the same situation a few years later. Because (listen carefully to this):

THE KEY TO SUCCEEDING IN MARRIAGE/RELATIONSH IP IS NOT FINDING THE RIGHT PERSON, IT'S LEARNING TO LOVE THE PERSON YOU FOUND.

SUSTAINING love is not a passive or spontaneous experience. It'll NEVER just happen to you. You can't "find" LASTING love. You have to "make" it day in and day out. That's why we have the expression "the labor of love." Because it takes time, effort, and energy. And most importantly, it takes WISDOM. You have to know WHAT TO DO to make your marriage/relationsh ip work. Sure true love can only happen after you've fallen out of love. When you begin choosing to love, even if you don't feel like doing it ---- that's true love. And that's the foundation of a lasting and strong marriage.

Make no mistake about it. Love is NOT a mystery. There are specific things you can do (with or without your spouse) to succeed with your marriage.

photoshop-..shes-21.jpg

Just as there are physical laws of the universe (such as gravity), there are also laws for relationships.

Just as the right diet and exercise program makes you physically stronger, certain habits in your relationship WILL make your marriage stronger.

It's a direct cause and effect. If you know and apply the laws, the results are predictable. .. you can "make"love.

Love is indeed a "decision".. . Not just a feeling. You'll not just go away with your relationship just because the feeling is gone. In the Bible, love is a command. You make it happen.

Remember this always:
"God determines who walks into your life. It is up to you to decide who you let walk away, who you let stay, and who you refuse to let go."
- Ruth Beltran

"Marriage is more than saying I Do. Marriage, like a precious plant, needs constant tending for it to grow, flourish, and bear fruti to last a lifetime, and beyond."

-David and Evelyn Feliciano

Posted by csadviser 22:12 Archived in Philippines Comments (0)

Mga tanong na walang sagot...

and the misadventures of Caramel...

all seasons in one day

1. Bakit kaya hindi kaya ng Workforce na magbigay ng monthly schedule? Bakit kailangang weekly? May problema ba ang workforce sa mga agents na nakapag-adjust na sa schedule, kaya gusto nila guluhin ulit?

Nakakapagtaka talaga na simpleng bagay, hindi mabigyan ng simpleng solusyon. Wala na namang papasok na bagong batch. Ibig sabihin, the number of agents will remain constant. So bakit kailangang parang raffle ang schedule linggo linggo?

sked.jpg

Madami na akong call center na pinanggalingan, dito ang bukod tangi na babaguhin ang schedule mo para makapag-training ka. Bakit hindi tignan kung sino ang pare-pareho ang schedule at sila ang pagsamasamahin sa isang training? Hindi yung, magugulat ka na lang split off ka dahil may training ka. Tapos, surprise! Next week, iba na naman ang schedule.

Bakit kaya??? May nakukuha ba kayong satisfaction sa pagkasira ng body clock namin? Nagtatanong lang...

2. Bakit bawal kaming magdala ng Starbucks sa floor? Hindi ba nila alam na ang success ng Starbucks sa Pilipinas ay dahil sa mga call center agents? Napakalamig dito sa floor, bawal pa mag-Starbucks! Ang gusto nila ang inumin lang namin yung libreng kape na makukuha sa pantry... Ang problema sa kape sa pantry, nagkaka-LBM ang mga umiinom. Kaya ata libre.. char!

May insidente nga tungkol sa Starbucks na yan.... Ang mga trainers kasi dito panay mga foreigners - British, Hungarian, Estonian, etc... Sila, kahit ilang Starbucks ang dalhin okay lang. Walang sumisita. Hindi hinaharang ng guard. Kahit nga anong pagkain, kaya nilang dalhin. One time nga, si Estonian Bekimon, nagdala pa ng pizza sa floor! With matching plato, tinidor at knife ha... keber ang guards.

home-starbucks.jpg

Dahil sa sobrang lamig, naisipan minsan ni Antacid Gurl na bumili ng Caramel Macchiato. Laking gulat nya ng hinarang sya ng guard.

Guard: Bawal po yan.

Antacid Gurl: Bakit? Kape to.

Guard: Against policy po talaga. Bawal.

Antacid Gurl: Eh bakit yung mga trainers?

Guard: Eh iba po yun. Matataas ang posisyon nun kaya puede.

May ganon? So porke agents kami, wala kaming karapatan mag-Starbucks!!!

Syempre, umabot ito kay Bearwin. At ang pag-aakala namin na pagtatanggol nya kaming mga hamak na agents ay mali dahil ang comment nya kay Antacid Gurl ay:

"Bawal talaga, paano kung matapunan mo yung keyboard eh di nasira?"

Ano ba kami, bata??? Hindi kayang uminom ng kape???

  • **

Ang daming kwento ni Reechang tungkol kay Caramel. Ito ang ilan sa kanila:

Isang linggong naospital si Caramel dahil sa dengue. Hindi malaman kung nagbibiro ba ang tadhana, dahil nung linggo na naospital si Caramel, naospital din ang anak ni Reechang. At sa iisang floor lang. Kaya dalawa ang binantayan ni Reechang.

Nung minsang dalawin ni Reechang si Caramel sa room, nagulat sya na umiiyak ito.

"Bakit?", tanong ni Reechang.

"Kasi masakit yung tusok sa dextrose", sagot ni Caramel.

dextrose.jpg

Mabigat ang kamay ng doctor na nag-attempt lagyan ng dextrose si Caramel. Nung nagdugo na yung kamay ni Caramel, umalis ito pagkatapos sabihin na kukuha daw ng mas maliit na karayom tapos hindi na bumalik. Iba ang dumating para kabitan si Caramel ng dextrose.

Inakap na lang ni Reechang si Caramel habang tinutusok ulit para makabitan ng dextrose. Sabi nga ni Reechang, panay daw ang ngiti nung mokong na nagkabit ng dextrose.

  • **

Humihingi ng medical certificate si Caramel. Habang hinahanap ni Manong Guard ang pangalan nya sa listahan, mega usyoso ang Caramel.

"Hay, bakit ang daming Marilyn Ong sa listahan?", tanong ni Caramel.

Hindi kumibo si Manong Guard.

Inabot ang medical certificate.

Binasa ni Caramel.

Ang signatory sa medical cerificate - ang mahiwagang si Marilyn Ong.

  • **

Lalabas na ng hospital si Caramel. Kailangang magbayad. Inaya nya si Reechang na magwithdraw. Palabas ng hospital, hinarang sila ng guard. Suot pa kasi ni Caramel ang bracelet na nagpapatunay na isa syang pasyente sa UST.

"Kuya, magwwithdraw lang po", sabi ni Caramel.

"Hindi puede, naka-admit ka pa", sabi ng Guard.

Kinausap ni Reechang si Caramel.

"Ako na lang ang magwwithdraw. Ano ba yung PIN?", tanong ni Reechang.

"Eh, nasa bahay yung ATM", sagot ni Caramel.

Ang ending? Pinahiram na lang muna ni Reechang si Caramel para makalabas na sya ng hospital.

  • **

Nakisabay si Caramel at Reechang sa isang workmate na may kotse. Nag-left turn sa hindi dapat, kaya hinuli ng isang Patola.

"Sandali lang ha, bigyan ko lang ng singkwenta", sabi ng workmate na may tsikot.

Pagbaba ni Rich Kid ng kotse para maglagay sa Patola, natawa na lang si Reechang sa tanong ni Caramel.

"May resibo ba yung singkwenta?"

Wish ko lang may resibo ang kotong...

Posted by csadviser 17:56 Archived in Philippines Comments (0)

(Entries 1 - 10 of 12) Page [1] 2 » Next