A Travellerspoint blog

On this day

all seasons in one day

"It's possible to go on, no matter how impossible it seems, and that in time, the grief lessens. It may not go away completely, but after a while it's not so overwhelming."
— Nicholas Sparks (Dear John)

Today marks Tatay's 5th death anniversary.

A priest once told me that Tatay's day of demise is his new birthday. Kasi daw, ito yung araw na bumalik na sya sa langit. Kung iisipin mong mabuti, this is good news diba? Kasi nasa pinakamagandang lugar na puede nyang mapuntahan na si Tatay.

Diba, sa langit walang problema? Masaya ang lahat. Kasama mo ang Diyos.

Pero para sa mga naiwan dito sa lupa, mahirap pa ring tanggapin. Masakit.

Katulad ko. Limang taon na, pero iniinda ko pa rin. Alam ko kasi na wala na akong ibang makikilala na makakapantay kay Tatay. Wala na akong mamahalin katulad nung pagmamahal ko sa kanya. Pakiramdam ko nga, may bahagi ko na namatay din nung nawala sya. Pag may nangyayari na maganda sa buhay ko, lagi kong naiisip "mas masaya kung nandito si Tatay".

Katulad nitong pagbubuntis ko. Sayang at hindi na makikilala ni Tyler si Tatay. Buti si Chocoboy, nakasama nya si Tatay. At kahit maliit pa sya noon (seven years old si Chocoboy nung namatay si Tatay), madami syang good memories of Tatay.

fc1f785d0c06f71a.jpgae9ba1ad25658ae2.jpg

Kahapon, napag-usapan namin ni Addy si Tatay at ang Papa nya. Kwento nya, masarap magluto ng dinuguan si Papa nya. Wala na daw nakamana sa pamilya nila ng recipe ng Papa nya. Kaya ngayon, lahat sila, yun ang hinahanap.

Naka-relate ako sa sabi ni Addy. Si Tatay naman, specialty ang kare-kare. Sobrang sarap. Wala pa akong natitikman na kare-kare na katulad nun.

Na-realize ko, pag buhay pa ang isang tao, pakiramdam natin, forever silang nandyan lang. Kaya walang nag-abala na itanong "paano mo niluluto yung kare-kare Tay?" Diba? Kasi ang mindset ko, mindset naming lahat, nandyan lagi si Tatay para lutuin ang kare-kare. Ganun din kay kapatid na Addy. Walang nagtanong paano lutuin ang dinuguan.

Grabe Tay, miss na miss pa rin kita. Naiiyak pa rin ako pag naiisip kita. Lagi kitang napapaginipan. At alam ko, sigurado ako, my life would be so much better kung nandito ka pa.

Sabi nila, time heals all wounds. Not true. It just teaches you to cope better.

Posted by csadviser 23:59 Archived in Philippines

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

this is a good entry.. heart felt emotion.. tagos sa puso.. i love the last line.. be safe..

by yebahboi

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint